Artykuły

Ranking Royal Rumble Matchy


30. 1993 

Zwycięzca niefajny, to i sama walka nie jest fajna. Jest to też jeden z gorszych składów jakiegokolwiek Royal Rumble Matchu w historii. Były oczywiście takie osoby, jak Macho Man, Undertaker, Mr. Perfect, Ric Flair, a przy swój gościnny występ zaliczyła jedna z ikon puro – Genichiro Tenryu. Dalej jednak dostaliśmy masę nazwisk, których większość już zapomniała, albo nigdy o nich nie słyszała. Max Moon, Damien Demento, Repo Men i Giant Gonzalez, którego zapamiętać można z najgorszej walki Undertakera na Wrestlemanii. Otrzymaliśmy więc godzinne przedstawienie pełne undercardu z paroma gwiazdami. Na plus dosyć zabawna końcówka, gdzie Macho Man po Elbow Dropie chciał przypiąć Yokozunę, a ten wyrzucił będąc w pozycji leżącej – Niesamowity pokaz siły.
Szkoda jednak, że tyle plusów tylko widzę, ale niestety fanem byłego WWE Championa nie jestem.

Najkrócej w ringu – Terry Taylor (0:28)
Najdłużej w ringu – Bob Backlund (1:01:10)
Najwięcej eliminacji – Yokozuna (7)
Zwycięzca: Yokozuna (1:36:35)



29. 1991 

Czasy Hulkamanii, więc nie dziwne, że najwięcej eliminacji miał właśnie Hogan. Jego wygrana też raczej nikogo dziwić nie powinna. Walka mimo posiadania ciekawych nazwisk zawiodła. Mogę tutaj to trochę zrozumieć tym, że były to czasy, gdzie Royal Rumble Matche nie miały jeszcze jakiegoś świetnego bookingu. W walce jedną z rzeczy, która mi się podobała to Road Warriors, którzy m.in. wyeliminowali Undertakera, a w samym pojedynku zaprezentowali się świetnie. Zaskakująco w ringu najdłużej utrzymał się Rick Martel, ale nie miało to jakiegoś późniejszego znaczenia pod względem kariery Modela. Hulkamania runs wild, a my przeskakujemy o ponad dwadzieścia lat do następnej walki…

Najkrócej w ringu – Bushwhacker Luke (00:04)
Najdłużej w ringu – Rick Martel (52:17)
Najwięcej eliminacji – Hulk Hogan (7)
Zwycięzca: Hulk Hogan (1:05:17)



28. 2015

Jesteśmy w 2015 roku, gdzie otrzymaliśmy najgorzej rozpisany Royal Rumble Match w historii. Jedyne co go broni przed ostatnim miejscem jest dobry poziom ringowy. Wyrzucanie wrestlerów pod koniec jak śmieci (w tym Zigglera, który miał niesamowite wtedy momentum) oraz sama końcówka, która po prostu była strasznie naciągana. WWE samo praktycznie strzeliło sobie w stopę decyzjami, a najlepszą z nich była eliminacja Daniela Bryana w połowie walki. Powrót Boogeymana i Bubby Raya nie wystarczą, by nawet przez chwilę uważać całość za coś znośnego.
Najgorsza była końcówka jednak. Tam Kane i Big Show dominowali czasy czas, aż nagle jeden z nich uznał, że zdradzi kolegę i spróbuje go wyrzucić. Zamieszanie wykorzystabł Reigns, który później wyrzucił ostatniego Ruseva. Nawet The Rock nie pomógł, a nawet jeszcze bardziej wkurzył, bo była to żałosna próba zebrania popu dla Romana.

Najkrócej w ringu – Titus O’Neil (00:04)
Najdłużej w ringu – Bray Wyatt (47:29)
Najwięcej eliminacji – Bray Wyatt & Rusev (6)
Zwycięzca: Roman Reigns (59:31)



27. 1990

Najkrócej opisana walka w tym rankingu. Jest to spowodowane tym, że napisać można dokładnie to samo, co o walce z 1991 roku. Walkę stawiam wyżej z tego powodu, że dobrze tu rozpisano takie osoby, jak Ted DiBiase, Ultimate Warrior oraz Demolition. Hulk ponownie najwięcej eliminacji, choć miejsce dzieli z jego późniejszym rywalem na Wrestlemanii, czyli Warriorem.

Najkrócej w ringu – Shawn Michaels (00:12)
Najdłużej w ringu – Ted DiBiase (44:47)
Najwięcej eliminacji – Hulk Hogan & Ultimate Warrior (6)
Zwycięzca: Hulk Hogan (58:46)



26. 1994 

Jesteśmy już coraz bliżej końca jeśli chodzi o słabe walki. Jednak póki co pozostajemy w Golden Erze. Jak Wrestlemania X była porządną galą, tak Royal Rumble było słabe. Nie pomógł w tym Royal Rumble Match, który oczywiście był lepszy od tego z 1993 roku, ale niestety dalej było to nic szczególnego. Na booking eliminacji, kolejności wejść itd. narzekać nie będę, ale niestety poziom ringowy był tutaj strasznie słaby. Na dodatek walkę wygrał Bret z Lexem, co było strasznie głupie patrząc na to, co wymyślili na Wrestlemanii (Lex i Bret zawalczyli po kolei z Yokozuną, Lex przegrał, a Bret wygrał).

Najkrócej w ringu – Billy Gunn (00:14)
Najdłużej w ringu – Bam Bam Bigelow (30:12)
Najwięcej eliminacji – Diesel (7)
Zwycięzca: Bret Hart & Lex Luger (55:08)



25. 1999 

Walka, w której zwycięzca miał niesamowicie mały wkład w swoje zwycięstwo. Vince i Steve rozpoczęli, ale też skończyli ten match. Przez 90% byli poza ringiem, ale to nie przeszkodziło Austinowi mieć najwięcej eliminacji w walce. Podczas gdy Vince ze swoimi podwładnymi niszczył Austina, to w ringu mieliśmy dosyć dziwną atmosferę. Ponownie w ringu otrzymaliśmy masę undercardu i sporo szybkich eliminacji. Oglądało się to jednak dobrze, a na pewno sytuacja Austina i Vince’a pomogła w odbiorze całości. Dostaliśmy więc przyjemny, ale nie jakiś specjalny Royal Rumble Match.

Warto wspomnieć, że z numerem 30 weszła Chyna stając się pierwszą kobietą historii Royal Rumble Matchy. Udało jej się wyeliminować Marka Henry’ego, a sama została wyrzucona przez Austina.

Najkrócej w ringu – Gillberg (00:07)
Najdłużej w ringu – Vince McMahon & Steve Austin (56:38)
Najwięcej eliminacji –  Steve Austin (8)
Zwycięzca: Vince McMahon (56:38)


24. 1995 

Jedna z pierwszych obejrzanych przeze mnie walk (zasługa posiadania wówczas Eurosportu), lecz gdy obejrzałem walkę po raz drugi, to łatwo zauważyłem, że fajnych rzeczy tutaj za wiele po prostu nie ma.
Strasznie krótki pojedynek, bo trwał on jakieś pięć minut dłużej niż pierwszy, 20-osobowy Royal Rumble Match.
Szybkie eliminacje i dopiero jakoś pod koniec się to udało ogarnąć. Na pewno jest to kolejny kandydat do dziwacznej końcówki. British Bulldog wyrzucił Michaelsa, który odbił się nogą, co eliminacji nie powoduje, ale i tak zabrzmiała muzyka Brytyjczyka i ten już na narożniku zaczął celebrować, gdy nagle wrócił Shawn i go wyeliminował… Jakby nie ta muzyka, to uznałbym to za fajną rzecz, a tak to dziwaczne to było, a Bulldog został oszukany.

Najkrócej w ringu – Owen Hart & Mo (00:03)
Najdłużej w ringu – Shawn Michaels & British Bulldog (38:41)
Najwięcej eliminacji – Shawn Michaels (8)
Zwycięzca: Shawn Michaels (38:41)



23. 1989

Drugi w historii tej gali Royal Rumble Match. Pierwszy, gdzie udział brało już trzydziestu mężczyzn. Było więc to dłuższe starcie, a nawet jedno z dłuższych w całej historii. Hogan o dziwo nie wygrał tej walki, a zrobił to Big John Studd… Pamięta ktoś jeszcze tego ogromnego zapaśnika? W sumie słabo go pamiętać, bo ta wygrana oraz pasy Tag Team, to jedyne co osiągnął w federacji McMahona. Zobaczyliśmy też 2-sekundowy udział Warlorda, którego pobił dopiero Santino Marella – 20 lat później!

Przyjemna dla oka walka, ale nie jest jedną z tych, którą warto obejrzeć przed niedzielnym PPV.

Najkrócej w ringu – The Warlord (00:02)
Najdłużej w ringu – Mr. Perfect (27:58)
Najwięcej eliminacji – Hulk Hogan (9) 
Zwycięzca: Big John Studd (01:04:53)



22. 2000 

Nowe Millenium i niestety nie rozpoczęto go jakoś dobrze. Kolejna z tych walk, gdzie nie ujrzymy wielkich nazwisk, a nawet jeśli to jest ich na tyle mało, że nie ma co wymieniać. Walkę po kilku próbach we wcześniejszych latach wygrał The Rock eliminując Big Showa, który i tak później znalazł się w walce wieczoru Wrestlemanii. Plusem tej walki jest to, że osoby niemające najczęściej czasu, by się wykazać, w końcu go otrzymały w tej walce. Rikishi za swoją lojalność wobec WWE otrzymał wielki swój Royal Rumble Moment. Jako ciekawostkę dodam, że w planach to Taz miał ten moment otrzymać. Wyszło inaczej i Tazmaniac pokonał w swym debiucie Kurta Angle, a jak kariera legendy ECW się dalej potoczyła, to wiadomo.

Najkrócej w ringu – Farooq (00:18)
Najdłużej w ringu – Test (26:17)
Najwięcej eliminacji – Rikishi (7)
Zwycięzca: The Rock (51:54)


21. 2011 

Jedyny w historii taki Royal Rumble Match. 40-osobowy, który mógłby nawet odbyć się w tym roku i byłby z pewnością lepszy pod względem bookingu, jak i osób biorących udział w walce. Cały Nexus i The Corre oraz masa jobberlandu (Nexus i The Corre można w sumie do nich podciągnąć). Długa dominacja Nexusa, którą zakończył oczywiście John Cena, a lider Cenation zaczął swoją dominację razem z Hornswoggle… Wszystko na dobre zaczęło się gdzieś po 30 zawodniku, a do tego czasu otrzymaliśmy powroty Bookera T i Diesela! Walkę wygrał niesamowicie pushowany wtedy Alberto Del Rio, który jakimś niezrozumiałym przeze mnie cudem nie wygrał na Wrestlemanii.
Otrzymaliśmy też rozpoczęcie na dobre feudu między Ceną, a The Mizem, bo ten wyrzucił Johna, choć sam nie brał udziału w walce.

Naprawdę ciężko mi napisać, że warto to obejrzeć. Niesamowicie dłużące się starcie, a dominacje poszczególnych osób stawały się z czasem nużące.

Największym jednak minusem jest beznadziejna końcówka w której Santino Marella jako jeden z dwóch ocalałych wykonał Cobre i po niej spróbował wyeliminować Del Rio, lecz temu udało się tego dokonać i Santino po prostu wyleciał poza ring… Naprawdę tak historyczna walka otrzymała beznadziejną końcówkę, ale w 2011 roku otrzymaliśmy masę głupich rzeczy w trakcie RTWM.

Najkrócej w ringu – Tyler Reks (00:34)
Najdłużej w ringu – CM Punk (35:21)
Najwięcej eliminacji – CM Punk & John Cena (7)
Zwycięzca: Alberto Del Rio (01:09:49)



20. 2014

Oj publika tutaj grała pierwsze skrzypce… Zaczniemy jednak tak od początku to:
Ostatnia walka CM Punka, gdzie był najdłużej trzymającym się w ringu zawodnikiem, debiut Ruseva (wtedy jeszcze jako Alexander Rusev) i kolejny powrót Nasha (tym razem już jako Kevin Nash, a nie Diesel). Występ El Torito, któremu udało się nawet wyeliminować Fandango. Kolejne niesamowite wyjście z opresji przez Kingstona i najważniejsza rzecz – Cheerowany Roman Reigns. Oczywiście zasługa w tym Batisty, którego fani jako zwycięzcy nie chcieli, a Daniel Bryan w pojedynku się nie znalazł, co dało niesamowity heat w stronę biednego Reya Mysterio.

Tak wspomniałem, Batista wygrał, eliminując Reignsa, który wyeliminował wtedy aż 12 osób, co dalej jest rekordem! Czyżby Asuka miała to przebić?

Najkrócej w ringu – The Great Khali (00:24)
Najdłużej w ringu – CM Punk (49:11)
Najwięcej eliminacji – Roman Reigns (12)
Zwycięzca: Batista (55:07)



19. 1998 

Jeden z tych szalonych matchy ze względu na udział Cactus Jacka/Mankinda/Dude Love’a. Właśnie tego wieczoru Mick Foley wszedł w jednym Royal Rumble Match’u jako trzy różne postacie… Zabawne i nawet fajne, lecz słabo pod względem, że przy każdym występie w ringu utrzymywał się dość krótko.
W walce dostaliśmy sporo kontynuacji lub początki rywalizacji,w tym ta między Dwayne’em, a Steve’em. The Rock mimo utrzymania się przez ponad 50 minut został wyeliminowany przez Austina, który zgarnął pierwszą czystą wygraną w Royal Rumble Match’u.

Najkrócej w ringu – Tom Brandi (00:12)
Najdłużej w ringu – The Rock (51:32)
Najwięcej eliminacji – Steve Austin (7)
Zwycięzca: Steve Austin (55:25)

KATEGORIE
ArtykułyWIW

Wielki fan wrestlingu od 2008 roku. Kibicował Juice'owi Robinsonowi już w 2016 roku! Lubi też Deana Ambrose'a, KUSHIDĘ i Hiromu Takahashiego. Poza wrestlingiem lubi też piłkę nożną(kibic Manchesteru United i Valencii) Uwielbia również filmy, seriale(Bojack, R&M, Family Guy)

KOMENTARZE

*

*